COLUMN: Een bommelding in de SW
Een gewone werkdag in de SW. Totdat op de inpakafdeling een van de medewerkers plotseling een kreet slaakt. Hij staat op en gebaart druk naar de medewerkster naast hem. Dan ziet iedereen waarom hij zo schrok: de vrouw heeft een stanleymes in haar handen en trekt daarmee lange, bloederige halen in haar onderarm.
Er ontstaat paniek. De leidinggevenden regelen meteen eerste hulp, maar de vrouw verzet zich hevig. Uiteindelijk wordt de vrouw van de werkvloer verwijderd en naar hulpverleners gebracht.
Pas uren later lijkt de rust op de afdeling hersteld. Maar er zal nog een nasleep komen.
Niet iedere SW- organisatie maakt dit dagelijks mee. Toch is dit maar één van de vele praktijkvoorbeelden die mij de laatste paar jaar bereikt hebben.
De populatie binnen de SW wordt ingewikkelder. Er zijn veel psychische ziekten onder de nieuwe instroom. Hiervan zijn vele fluctuerend; ze kunnen ‘onder het oppervlak’ aanwezig zijn en zich op een onverwacht moment uiten. Met alle heftige gevolgen van dien.
We begrijpen allemaal dat als we pas brandblussers bestellen wanneer er brand is, iets behoorlijk mis gaat. Toch is dat vaak precies wat we doen in de begeleiding van medewerkers; we zijn reactief en niet pro-actief.
Is het mogelijk om pro-actief te zijn? Ja. Maar kennis over de medewerker, systematiek en een anticiperend beleid staan dan centraal.
Van deze vrouw bleek bekend dat ze aan schizofrenie leed. Men wist al dat haar ziekte haar stemmen kon laten horen die haar opdracht gaven zichzelf te beschadigen. Medicijnen hielpen hiertegen, en haar vorige leidinggevende had afspraken gemaakt dat de eerste tekenen gelijk aan haar behandelaar werden gemeld. Zo was het al vijf jaar goed gegaan.
Haar huidige leidinggevende wist hier niets van. Er stond weinig in het dossier, dat hij trouwens nog niet gelezen had. Wel liep hij nu ongerust rond; hij vroeg zich af hoeveel van zijn mensen nog meer ‘tijdbommen’ in zich droegen.
Doordat haar terugval niet tijdig was gezien heeft zijn medewerkster negen maanden in de ziektewet moeten blijven. Daarna diende ze een klacht in tegen haar werkgever, omdat ze die verantwoordelijk stelde.
Samen met enkele SW-organisaties ben ik momenteel aan het onderzoeken hoe we de nieuwe doelgroep effectief kunnen begeleiden. Door te onderzoeken hoe we effectief met informatie om kunnen gaan willen we bereiken dat de brandblusser al klaar staat vóórdat de tijdbom ontploft.
Een vraag: Kan de SW zich nog permitteren om bij de huidige doelgroep achter de feiten aan te lopen?
Ronald Siecker








