SBCM

In mijn eerste week bij Sallcon Werktalent, nu al weer 3 jaren geleden, werd ik direct geconfronteerd met een incident waarbij twee postbezorgers grote onenigheid kregen en de één de ander uitschold voor een ‘l*l’. Die postbezorger verliet vervolgens ogenschijnlijk rustig het pand om zijn postronde te fietsen. Inwendig is hij echter gefrustreerd en herhaalt voor zichzelf al fietsend de hele dag ‘Ik ben geen l*l, ik ben geen l*l’ Na zijn postronde komt hij weer op zijn werk, loopt direct naar zijn collega die hem ’s morgens had uitgescholden, en slaat hem recht in het gezicht, en zegt daarbij ‘Ik ben geen l*l’.

Gelukkig waren er geen fysieke gevolgen voor de neergeslagen collega. Maar wat te doen? Tja, vanaf een afstand lijkt het zo makkelijk om te beoordelen. ‘Natuurlijk mag het niet!’ Maar tolereer je het wel als het voorkomt uit een beperking? Wat doe je dan? Berisping? Schorsing? Was het te voorkomen geweest? Hebben we een huisregel en een protocol? Wat hebben we daar nu aan?

Vragen die je natuurlijk niet direct in je 1^e week kunt beantwoorden. Maar na enige tijd werkzaam te zijn (met meer en ook heftiger incidenten achter de rug) in dit mooie bedrijf met de grote diversiteit aan mensen is helder, dat we moeten zorgen voor herkennen en het liefst voorkomen van incidenten. Incidenten leiden namelijk vrijwel altijd tot uitval van één van de betrokken medewerkers en tot onrust en verstoring op de afdeling.

Zijn wij daar dan al klaar mee, met dat voorkomen? Zeker niet, maar we zijn dan wel een eind op weg. Daarom zijn er bij Sallcon Werktalent een aantal zaken strak ingevoerd. Zo moeten alle nieuwe consulenten en werkleiders drie trainingen volgen: herkennen en leren omgaan met psychische handicaps, agressiehantering en ziekteverzuim. Eén van onze jobcoaches heeft een praktische handleiding hiervoor gemaakt waardoor informatie als ‘Wat zie je’ en ‘Wat doe je’ direct toegankelijk is.

Daarnaast worden alle incidenten rondom medewerkers vastgelegd, gerapporteerd en meegenomen in SMT’s. Onze bedrijfsverpleegkundige en bedrijfsmaatschappelijk werker zijn altijd aanwezig om direct ingezet te kunnen worden. Ook is er een korte lijn naar een psycholoog en is er reguliere afstemming met de zorginstanties om de medewerkers heen.

Intern werkt ons veiligheidsplan met alarmopvolging al enige tijd, hebben we eigen toezichthouders (werkleerplek voor uitstroom) die controlerondes lopen en hebben we tenslotte deze zomer een aangepast protocol  ‘ongewenst gedrag’ ingevoerd.

Voorkomen we daarmee incidenten? Nee, want omgaan met psychische beperkingen is en blijft mensenwerk. Wat we wel kunnen doen, is om er als branche voor te zorgen dat we onze mensen meer handvatten en middelen geven om gezamenlijk zoveel mogelijk incidenten te voorkomen.

Laten we leren van elkaar! Hierbij een (eerste) aanzet.

Talitha van den Elst